| Terug naar begin | |
Lotuszit |
|
Het is lang geleden dat ik zo'n bewuste lotuszit heb gezien. Midden in het gewoel van een vrijmarkt in een door de stad geannexeerd dorp, zit ze in alle rust op een hoekje van de straat. Haar haren zijn al grijs, maar ongebonden en lang, en ook voor de rest is ze nog helemaal sixties. Lange rok, sandalen, fleurig t shirt met derde-werelduitstraling.Ook de bijbehorende echtgenoot valt niet uit de toon. Droevige hangsnor, ziekenfondsbrilletje en uitgezakte jeans. Ze kijken gezamenlijk naar de verrichtingen van hun meer eigentijdse zoon die, in skate-broek gestoken, de handel aan het organiseren is. Op een geruite plaid legt hij soort bij soort. Boeken bij boeken, vaasjes bij vaasjes, huisraad bij huisraad. Hun kraam straalt een opvallende georganiseerde rust uit. Ze vormen ook een uitzondering op het vrijmarkt-gebeuren. In het yuppenland, waarin dit oude gezellige door de stad opgeslorpte dorpje is veranderd, is het ' not-done' om zelf de overtollige inhoud van garages of kleerkasten te verkopen. Daar worden dus de kinderen toe aangezet, die op deze manier, door de verkoop van duur speelgoed dat aan hun aandacht is ontsnapt, een volkomen overbodige aanvulling op hun zakgeld bijeengaren. En als dat niet lukt, wat heel vaak het geval is, dan is het bemensen van een marktkraam toch een waardevolle oefening voor het latere zakenleven. Een uurtje later blijkt het sixtiesgezin aardig verkocht te hebben. Is die zoon soms een zakenman in de dop? En kan dit stel daar wel tegen? Waarschijnlijk wel. Als ik nieuwsgierig langs de spullen loop , zie ik wat ze uit hun huis willen verbannen. Vooral de boeken spreken ' boekdelen': Meditaties in tien minuten. 'Baghavad Vita', Hoe leer ik Yoga? Jezus Redt! heten ze. Deze mensen gooien alles wat hen in hun jeugd gevormd heeft in de uitverkoop. Zelfs de hippies van het eerste uur nemen blijkbaar ooit afstand van hun culturele erfgoed. De soepele lotuszit van de vrouw, product van jaren gewenning, is het enige wat onuitroeibaar blijkt. Komieke . |
|